Hef gengið með þá hugmynd í maganum ansi lengi að byrja á danska kúrnum, en ekki gert neitt í mínum málum. Þar af leiðandi hef ég safnað ÓÞARFLEGA mörgum kílóum á mig og komin með upp í kok af allt of mörgum kílóum af SPIKI! Arrrrgghh 
Burtséð frá því vona ég að þetta sé töfralausnin fyrir mig, að borða mig granna. Er jú þvílíkur mathákur þannig að þetta hentar kannski ágætlega.
Ég er 180 cm á hæð, kílóin verða ekki nefnd hér (nema að ég er yfir 100 kíló). Hversu mörg kíló fjúka verður að koma í ljós og mun ég deila því með þeim sem vilja fylgjast með. Sem sagt hér á átaksblogginu mínu.
Enn sem komið er veit enginn af þessu bloggi, endilega breiðið boðskapnum út. Er viss um að MARGIR fleiri eru í sömu sporum og ég, ALLT OF ÞUNGIR, en koma sér ekki í að gera eitthvað. BEEN there DONE that.
Til að súmmera þetta upp, þá var fyrsti dagurinn á danska í dag. Hann gekk vonum framar. Borðaði soðna ýsu í hádeginu og bjó til æðislegar kjötbollur og tómatsósu í kvöldmat. Ég held ég hafi nokkurn veginn klárað allt sem ég átti að klára í dag, nema að ég sveikst undan hálfum líter af vatni... (Drakk sem sagt bara 1,5 lítra). En það stendur strax til bóta á morgun! 
Manni finnst þetta pínu ruglingslegt svona til að byrja með, þurfa að passa upp á borða nákvæmlega hitt og þetta, of mikið af þessu og þá verðuru að sleppa hinu... Og svo framvegis.
...WISH ME LUCK...
Jeg går i sovn (danski kúrinn tekinn alvarlega) 
Kveðja, Fröken Granna.